سلام بر تو اي منادي توحيد وقبله گاه پرعظمت نور

سلام بر تو اي امام خوبان و پاكان

 اي مظهر پر فروغ انسانيت و شرف

و اي ناجي دلهاي دردمند

نگاهي كوتاه به زندگاني حضرت امام رضا(ع):

حضرت ابولحسن هشتمين حجت خدا در روز 11 ذيقعده سال 148 ه.ق در شهر مدينه متولد شدند و جهان علم و فضيلت را به نور دانش و كمال خود گردانيدند

نام آن حضرت علي ، كنيه ايشان ابولحسن و از جمله لقب هايشان رضا ،صابر و فاضل مي باشد

ايشان در سن 35سالگي بعد از پدر بزرگوارشان امام موسي بن جعفر(ع) به منسب امامت و زعامت نائل گرديدند

مدت 20سال تمام به حراست از كيان آئين الهي پرداختند

به طور كلي امامت ايشان را مي توان به سه دوره تقسيم كرد:

10سال نخستين با حكومت هارون الرشيد لعنت الله عليه مصادف بود،5سال بعد با حكومت محمد امين فرزند بزرگ هارون الرشيد همزمان بود و 5سال پايان امامت آن حضرت همزمان با خلافت مامون لعنت الله عليه سپري گرديد و سرانجام بعد از حدود 2سال كه از ورود امام به خطه خراسان مي گذشت در روز جمعه آخر صفر202ه.ق به دست مامون به شهادت رسيدند و پيكر پاك و مطهرشان در صدف خاك مهمان گرديد

حرم مطهر امام هشتم(ع) از سال هاي اول بعد از شهادت آن بزرگوار در سال 203ه.ق مورد توجه شيعيان قرار گرفت و به كعبه آمال آنان تبديل شده و هر روز به جمع مشتاقان آن حضرت افزوده گشته و بسياري از آنان شهر و ديار خود را براي هميشه ترك و مجاورت مرقد مطهر رضوي را انتخاب كرده اند

جملاتي قصار از از حضرت امام رضا(ع) :

امام رضا(ع) فرمودند:خداوند مي فرمايند:كلمه ((لا اله الا الله )) قلعه من است پس هر كه اين كلمه را بگويد به قلعه من داخل شده و هر كس به قلعه من داخل گردد از عذاب من ايمن است

فرمودند:كتاب خدا قرآن را تلاوت كن كه به وسيله آن هدايت مي يابي و از شرع و سنت پيغمبر پيروي كن

آنچه امروز از دست رفته فردا بزودي مي آيد در آن چيزي كه مقدر شده چاره اي نيست

روزي بندگان بر خداوند يكتا ضمانت شده است و كليدهاي جميع اشيا در دست اوست گاهي به شخصي عاجز با وجود ناتواني اش روزي داده مي شود و شخص زيرك با همه زيركي اش محروم مي ماند

روزي كه نيازمندي پيش تو آيد بر او بانگ نزن كه خداوند تو را از بانگ زدن و زجر نهي فرموده است

اگر روزگار بر تو سخت گيرد شكيبا باش و صبر كن بر آنچه از سختي و شدت آن به تو رسيده است

كسي كه به راز خود مردم را آگاه سازد سزاوار اين است كه چشمش را داغ نمايند

كسيكه با مردم شوخي و مزاح كند كوچكش مي شمارند و براي شوخي كردنش مذمت مي شود

كسيكه شراب را درمان دردش قرار دهد خداوند بيماري او را شفا نمي دهد

غريبان را گرامي دار و ماداميكه در غربت هستند وسايل راحتي شان را فراهم كن

در مدينه شهر پيامبر و در خانه امام كاظم (ع) به دنيا آمد

مورخان اول ذي قعده سال 173ه0ق را سالروز ميلاد و دهم ربيع الثاني سال201 را سالروز وفات حضرت مي دانند

نام آن بزرگوار ((فاطمه)) انتخاب شد كه داراي القاب بسيار زيبايي مي باشد

مانند((معصومه)) ،  ((كريمه اهل بيت)) ،  ((ستي)) ، ((فاطمه كبري)) ،  ((طاهره)) ،  ((حميده)) ،  ((تقيه)) ،  ((رضيه)) و ((محدثه ال طه)) و ...

مادرش نجمه خاتون  ، مادر حضرت رضا(ع) است. تولد اين مولود مبارك را امام صادق(ع) سالها قبل بشارت داده بود و اينك چشمان همه با ديدن چهره نوراني فرزند نجمه خاتون ستاره باران شد

امام صادق (ع) مي فرمايد:

يكي از چيزهايي كه خداوند عزوجل به حضرت موسي (ع) وحي كرد اين بود كه: اي موسي هيچ يك از مخلوقاتم را به اندازه بنده مومنم دوست ندارم و اينكه او را به بلا و ناگواري مبتلا مي كنم و يا سلامتي و عافيت مي بخشم به خاطر اين است كه خير و صلاح او در آن است و من به مصلحت بنده خودم از هر كسي اگاهترم پس بايد بر ناگواريها صبر كند و شاكر نعمتهايم باشد و به تقديرات من راضي باشد تا او را در زمره  صديقين نزد خودم محسوب كنم به شرط آنكه به رضاي من عمل كند و امر مرا اطاعت نمايد. (صدوق باب62 حديث13 ص405)